


De uitdaging was om de complexe plek achter de Koninklijke Schouwburg optimaal te benutten. De Schouwburgstraat heeft een ander karakter dan het voorname Korte Voorhout met de Koninklijke Schouwburg - een sjieke Haagse laan met monumentale gebouwen en prachtige bomen. De Schouwburgstraat is veel stiller en geslotener, een ratjetoe van gebouwen, inhammen, achterkanten van gebouwen en het massieve ministerie van Financiën. De nieuwbouw moest zorgen voor een nieuwe balans en een opwaardering van de straat; door de open glasgevel die de foyerruimte van het gebouw zichtbaar maakt, heeft het geheel nu een veel opener en lichtere aanblik.



Het gebouw bestaat uit een serie onderscheidend vormgegeven volumes die langs de straatwand verspringen, met daarbij twee overbouwingen: de repetitieruimte aan de Schouwburgstraatzijde en het kantoor dat richting de Koninklijke Schouwburg over de laad- en losruimte steekt. Op straatniveau opent het complex zich met glazen gevels. Behalve het theatercafé en de foyer die de straat opfleuren in de avonduren, is er voor de trap een glazen toren gemaakt, als een lichtbaken dat het Nationaal Toneel zichtbaar maakt vanaf het Korte Voorhout. De hoofdentree bevindt zich onder het glazen trappenhuis en schept door zijn openheid een geheel eigen sfeer. Het stralende licht van het theater kleurt de straat.
De interne structuur van het gebouw is compact opgezet. De zaal, repetitieruimte en kantoren zijn als herkenbare volumes in het gebouw geplaatst; de tussenruimtes zijn gevuld met de functies van de foyer en circulatie. Communicatie en verbinding staan hier centraal, waardoor dit gedeelte letterlijk het hart van het gebouw vormt.



Het Nationale Toneel werd in 2008 feestelijk geopend door hunne Koninklijke Hoogheden Prins Constantijn en Prinses Laurentien. Sinds de fusie met de Koninklijke Schouwburg en het Theater aan het Spui in 2017 zijn de ruimtes in de nieuwbouw in gebruik als HNT Studios.




