


Het concept is simpel. Op het oude bassin een nieuwe vloer aanbrengen die fungeert als theatervloer met aan de korte zijde een nieuwe foyerruimte die in open verbinding staat met het iets lager gelegen theatercafé. Er is bewust geen gebruik gemaakt van de hellende zwembadvloer als amfitheater omdat dit weinig flexibel was en bovendien onlogisch in verband met locatie van de foyer.
Een van de uitgangspunten was dat het oude zwembad in het ontwerp zichtbaar zou blijven. Bovendien levert de ruimte onder het zwembad fantastische mogelijkheden voor de bespeling. Zo kan de dubbele bodem ingezet worden als theaterfunctie. Wat ooit alleen te bereiken was door ervaren duikers is nu toegankelijk voor iedereen.



Bij de uitwerking is steeds gezocht naar een simpele doch doelmatige afwerking. Het budget was beperkt en het tijdelijke mocht zichtbaar zijn. Daarom werd er veel gebruik gemaakt van blank houten beplating. Die zowel doelmatig was voor de nieuwe functie als passend in het geheel zonder afbreuk te doen aan de sfeer.
Zichtlijnen zijn niet alleen belangrijk in de zaal maar ook in de foyer en bar. Daarom zijn op strategische plekken doorbraken gemaakt. Zien en gezien worden.
Er is een bijzondere voorziening toegevoegd in een voor theatermakers inspirerende omgeving. Ook na gebruik door het nationaal toneel bleek het een ruimte waar nog alles mee kan gebeuren. Een hart voor de buurt.







