


Het oudste deel van het complex, het historische Stadhuis, is een Rijksmonument. Het werd in 1878 gebouwd en in 1913 grondig verbouwd en uitgebreid door architect Jan Stuivinga, in een Neo-Hollandse Renaissancestijl; in dit gebouw is het bestuurscentrum gevestigd. De andere gebouwdelen en uitbreidingen komen uit respectievelijk 1968, het eind van de jaren 80 en 2008; hierin zijn de kantoorfuncties en de publiekstoegankelijke zone ondergebracht.
Het monument wordt zorgvuldig gerestaureerd, met focus op de esthetische kwaliteit en de verbetering van het binnenklimaat. De originele afwerkingen en kleurstellingen van Jan Stuivinga worden teruggebracht, in combinatie met een eigentijdse interpretatie. Daarnaast worden het binnenklimaat van het raadhuis en de commissiekamer verbeterd en wordt de volledige elektrische installatie vernieuwd volgens de huidige moderne standaarden.
Het moderne gedeelte (vanaf de jaren 60 tot en met 2008) wordt volledig getransformeerd en uitgebreid, zowel horizontaal met een nieuwe vleugel als verticaal met een optopping. De nieuwe indeling verbetert de veiligheid en creëert een hybride, flexibele werkomgeving die aansluit bij de behoeftes van iedere afdeling, met zowel ruimtes waar gefocust individueel gewerkt kan als ruimtes voor groepswerk. Een grote vide verbindt de afdelingen, die elk een huiskamer met buitenruimte krijgen, een informele plek die goed is voor de samenwerking. Daarnaast komen er extra vergaderruimtes en een bedrijfskantine die ook geschikt is voor publieke evenementen.



Het gemeentehuis bestaat nu uit gevels die totaal niet in harmonie zijn. Ze verschillen in vorm, compositie, materiaal en kleur. Om voor eenheid te zorgen, worden de gevels van de modernere bouwdelen rood, passend bij het baksteen van het Rijksmonument. Verder vonden we het belangrijk om, in het kader van circulariteit en milieu-impact, de gevels uit 2008 te behouden; deze zijn in goede staat en de allure past bij de uitstraling van een gemeentehuis. Om deze reden herbouwen we de gevels uit de jaren 80 in dezelfde compositie met mooie grote verticale openingen; om de kosten en milieu-impact verder te beperken hebben we daarbij wel besloten de gevels aan de achterzijde zoveel mogelijk te handhaven en van buiten te isoleren. Deze ingrepen zorgen straks voor eenheid en harmonie.
Voor de ramen worden geperforeerde panelen toegepast met de patronen van de Oude Veenkoloniën - een mooie knipoog naar het verleden van Veendam. Op deze manier kunnen we ook alle streken die onder de gemeente vallen zichtbaar maken, en werken we aan een samenhangend gevelbeeld, met een betere aansluiting tussen de verschillende bouwdelen.
Het gemeentehuis is opgedeeld in verschillende zones – van publiekstoegankelijk tot een beveiligd, met daar tussenin een zone waar mensen alleen onder begeleiding van een medewerker mogen komen. Binnen de beveiligde zone zijn er weer subzones, waar alleen bepaalde medewerkers toegang toe hebben. Zo zorgen we, met ruimtelijke oplossingen, voor het borgen van de informatieveiligheid.
Het interieurontwerp verbindt straks alle gebouwdelen. Geïnspireerd door de natuur van Veendam, zorgt het nieuwe interieur voor een warme en uitnodigende uitstraling. Er worden zoveel mogelijk natuurlijke en zachte materialen toegepast, met name hout en felt-panelen, voorzien van mooie patronen. Een fraai kleurenpallet maakt de verschillen tussen de verschillende zones en afdelingen zichtbaar. Tevens heeft atelier PRO, samen met de gemeente Veendam de bestaande meubels geïnventariseerd en zoveel mogelijk hergebruikt in het nieuwe ontwerp.
Het complex is door atelier PRO integraal ontworpen tot duurzaam en gezond gebouw. Het voldoet aan het Programma van Eisen Gezonde kantoren klasse B en wordt zeer goed geïsoleerd met o.a. triple glas. Daarnaast wordt er gewerkt met lage temperatuurverwarming en lucht/water-warmtepompen, balansventilatie met een warmte-terug-win WTW van 70% en koeling voor de nieuwere gebouwen. Het gebouw heeft energielabel A+++, hernieuwbare energie indicator is 69,83 en de renovatiestandaard is 80 kWh/m2.







